İsmim Alexandra Surkova. İspanya’da profesyonel olarak vahşi doğa fotoğrafçılığı yapıyorum. Bundan üç sene öncesine kadar değiştirilebilir lensli fotoğraf makinesi bile kullanmıyordum ve akıllı telefonum ile sıradan fotoğraflar çekmek beni mutlu etmeye yetiyordu.

Profesyonel olarak vahşi doğa fotoğrafçılığı kariyerime başlama hikayem oldukça gerçek üstü bir deneyimle başladı. Bir gün Instagram’da beni takip eden biri fotoğraflarımda büyük potansiyel olduğunu söyleyen bir mesaj yazarak bana bir hediye gönderdi. Gözlerime inanamadım. Paketi açtığımda bir kartpostal beklerken karşımda gördüğüm şey Sony FE 200-600mm f/5.6-6.3 G lens oldu! Resmen hayatım o an değişti diyebilirim.

Bu lens ile yaptığım ilk fotoğraf gezisini çok net hatırlıyorum. Tarih 24 Haziran 2020 idi ve COVID-19 virüsü etrafı sarmıştı. Sokaklarda insanlar değil, hayvanlar geziniyordu. Bir baykuşun bana sadece birkaç dakikalığına poz vermesi için 40 derece sıcaklıkta ter içinde kalarak bir çadırda saatler geçirmiştim. Ama bu tecrübe beni bezdirmenin aksine, doğa fotoğrafçılığına olan bağımlılığımı ortaya çıkarttı.

Ekipman

İlk fotoğraf makinem Alpha 7R IV idi (şimdi ise bunu Alpha 1’in yedeği olarak kullanıyorum). Çok fazla hız gerektirmeyen sahnelerde bununla pek çok muazzam kare yakaladım ve 61 megapiksel sensörü ile gerektiğinde kırpma yapabilecek esnekliğe de sahiptim.

Alpha 1’i kullanmaya başladığım günden beri çektiğim fotoğraflar çok ileri bir boyuta taşındı. Hızı, yüksek çözünürlüğü ve otomatik odak özelliği ile bana göre en mükemmel fotoğraf makinesi bu diyebilirim. Yağmurlu bir günde gri bir ağaç dalının üzerinde duran minik bir gri serçe hayal edin. 50 metre uzağınızdaki bu serçeyi görmeniz bile mümkün olmayabilir; fakat Alpha 1 ile serçenin gözünü bile odaklayabiliyorsunuz!

Bir seyahat sonrası çektiğim kareleri ekranda incelerken odaklamanın keskin olup olmadığını kontrol etmeme bile gerek yok çünkü biliyorum ki resimlerin %99,9’u sorunsuz bir şekilde odaklanmış oluyor. Bu durumda sadece kompozisyona konsantre olabiliyorum ve bu şahane bir şey. Bu cihazda en ufak bir kusur bile bulamıyorum, hakikaten olağanüstü.

Lensler arasında ise iki adet favorim var diyebilirim. Biri her vahşi yaşam fotoğrafçısı için vazgeçilmez olan FE 200-600mm f/5.6-6.3 G OSS. Eğer sadece tek bir lens seçmem gerekecek olsa tercihim bu olurdu. Hızı, çok yönlülüğü ve kalitesi inanılmaz. Gezegenin en ender kedigillerden biri olan İber vaşağının peşine İspanya’da düşmek en büyük zevklerimden biri oldu. Bu nadir yaratıklardan birini görebilmek için pusuya yattığınızda ekipmanınızla ilgili risk alma şansınız yok. Yani hayvan her an her mesafeden karşınıza çıkabilir. Birden size doğru yürüyebilir hatta sizden yarım metre ötede yol alabilir. En iyi kareyi yakalamak için sadece birkaç dakikanız vardır ve inanın bana kalbiniz heyecanla çarparken lens değiştirmek için vaktiniz kalmaz.

Diğer favori lensim ise FE 600mm f/4 G Master OSS. Bu resmen bambaşka bir ligden, bambaşka bir dünyadan çıkmış bir lens. Bana öyle geliyor ki bazen bu lensle çekilen fotoğraflar gerçekliğin kendisinden çok daha güzel bir görüntüye sahip. Bokeh efekti çılgın denebilir ve acayip bir derinlik hissi veriyor. Üç boyutluluğu ve kalitesi ise kelimelerle anlatılmaz nitelikte.

Yaratıcılık Süreci

Vahşi doğa fotoğrafçılığının en sevdiğim yönü nedir diye kendime zaman zaman sorarım ve sanırım buna verdiğim yanıt hep aynı: tahmin edilemezlik durumu. Plan yapmak imkansız, planlı bir kare yakalamak söz konusu değil ve elde edilecek sonucu asla tahmin edemezsiniz. Görmek istediğiniz hayvanın gelip gelmeyeceği bile belli değil! Hiçbir şey görmeden saatlerce saklanıp öylece bekleyebilirsiniz. Veya bir kartal görmeyi beklerken karşınıza güzel bir tilki çıkabilir. Size poz verip vermeyeceği ise belirsiz. Yabani bir hayvanın nasıl hareket edeceğini belirleyemezsiniz. Sadece seyircisi olabilirsiniz.

Ama tecrübe kazandıkça bir hayvanla karşılaştığınız andan itibaren en azından onun hareketlerini az çok öngörebilirsiniz. Eğer bir sulama alanında pusu kurduysanız ve bir hayvan çıkageldiyse bir noktada su içmeye başlayacaktır ve dolayısıyla dilini dışarı çıkartacaktır. İşte benim beklediğim an budur. Yüksek hızda saniyede bin kare çekmekle ilgilenmiyorum. Elimdeki Alpha 1 ile 30 fps ile çekim yapabiliyorum ama bu özelliği kırk yılda bir kullanıyorum. Ben yalnızca bana ilginç geleceğini düşündüğüm anlarda deklanşöre basmak istiyorum.

Son Notlar

Bana genelde şunu sorarlar: fotoğrafçılıktan para kazanmak için ne yapmak gerekir? Bana göre sizi tatmin etmeyen bir işle uğraşmak için hayat çok kısa. Ama öte yandan sizi gerçekten mutlu edecek olan en az bir şeyi iyi yapacak kadar öğrenmek ise vakit alır. Gerçekçi konuşmak gerekirse, fotoğraf işi siz milyoner yapmaz. Benim şahsi tercihim de bu yönde değil çünkü yapmayı çok sevdiğim işle alakalı yol almak istiyorum.

Peki nereden başlamak lazım? Fotoğraf çekin. Sonra daha fazla çekin. Biraz daha çekin. Her birine gereken ilgiyi, sevgiyi ve zamanı verin. Kısa bir süre öncesine kadar bu benim için sadece bir hobi idi. Üç sene önce hala akıllı telefonum ile fotoğraf çekiyordum ama süreç öyle bir sinirime dokunmaya başladı ki tüm boş vaktim buna gidiyordu. Tabii ki iyi bir makine ile güzel sonuçlar elde etmek çok daha kolay. Ama eğer yoksa, kötü bir kamera ile deneyin. Kullanmayı bilmiyorsanız, öğrenin. Adım adım ilerleyin. Eğer hedefiniz para değil de sonuç ise karlı çıkarsınız.