Anlamlı Projeler Yaratmak

Fotoğrafçılığa geç adım atan Natan Dvir, 30 yaşında iş dünyasından fotoğrafçılığa geçiş yaptı. Müze ve galerilerde sergi açan bir sanatçı olarak kendini kanıtlamadan önce editoryal fotoğrafçılık ve foto muhabirliği alanında çalıştı. Natan günümüzde Houston Fotoğrafçılık Merkezi'nde Eğitim Direktörü olarak görev yapıyor ve çalışmaları dünyanın önde gelen yayınlarında yer alıyor. Natan yoğun programına rağmen kişisel projelerine öncelik vermeye devam ediyor ve bunları Sony Alpha 1 ile fotoğraflıyor.

“Projeler, amacınızı belirlemenizi ve daha derin tartışmalara ortam hazırlamanızı sağlayabilir. Fikirleri ve farklı durumları keşfetmeye başlarsınız.” diye açıklayan Natan daha da önemli bir noktaya parmak basarak projelerin fotoğrafçılara kendi fotoğrafları üzerinde çalışma fırsatı sağladığını belirtiyor: “Çalışmanızı ciddi bir şekilde analiz etmeniz gerekir. Fotoğraf serisinde tartışmak istediğiniz fikirlerin neler olduğu ve nasıl hikâye anlatıcısı hâline gelebileceğiniz gibi sorulara yanıt ararsınız.”

Natan'ın son projesi “Subway Diaries” (Metro Günlükleri), 2013-2017 yılları arasında yapmış olduğu “Platforms” (Peronlar) adlı çalışmasını temel alıyor. “Büyük şehirlerdeki yalnızlığı ele alan ‘Platforms’ adlı çalışmamda dijital SLR makinemle çekim yapmıştım ve fotoğrafları bastırdıktan sonra bu teknolojinin sınırlayıcı yönlerini anlamış oldum. Fotoğraflarda gürültü oluşmuştu ve netlik kaybı söz konusuydu fakat ‘Subway Diaries’ adlı çalışmamda kullandığım güçlü Alpha 1 sayesinde bu durum değişti.” diye açıklıyor Natan.

En sevdiği Alpha 1 özelliği sorulduğunda, Natan tek bir şey seçmekte zorlanarak heyecanla şunları söylüyor: “Yüksek çözünürlüklü görüntüler ve harika düşük ışık performansı gibi ihtiyacım olan her şeyi bir arada sunan mükemmel bir fotoğraf makinesi ve hakkında söyleyebileceğim kötü bir şey yok Pek çok farklı özelliğinden yararlanıyorum. Özellikle büyük vizörünü ve ekranını çok seviyorum, sert ışık koşullarında çok işime yarıyor. Hiç gecikme yaşatmıyor ve netleme o kadar akıllı ve hızlı ki hiçbir kareyi kaçırmıyorum.”

Robert Capa'nın bir sözüne atıfta bulunan Natan, "Fotoğraflarınız yeterince iyi değilse yeterince yakın değilsiniz demektir" diyor. Lens seçimlerini de bu felsefeye göre belirleyen fotoğrafçı, projelerinde de aynı felsefeye bağlı kalıyor. “Uzaktan çekim yapmaktansa nesnelerime yaklaşmayı tercih ederim.” diye açıklayan Natan şöyle devam ediyor: “Sony FE 16-35mm f/2.8 GM, FE 70-200mm f/2.8 GM OSS ve FE 24mm f/1.4 GM lenslerim var ama en sevdiğim lens FE 24-70mm f/2.8 GM II çünkü fotoğrafladığım konular ve özellikle de tercih ettiğim çekim mesafeleri açısından bana doğru dengeyi sunuyor.”

Natan ayrıca şunları belirtiyor: “Yakınlaşmam ve bütün sahneyi çekmem gereken durumlarda 16-35 mm lens çok işe yarayabilir ama ben genellikle 24-70 mm kullanmayı ve bir adım geride durmayı tercih ediyorum. 24mm düşük ışık koşullarında harika performans gösterirken, ticari fotoğrafçılık ve portre çekimleri için ise 70-200mm lensi tercih ediyorum."

Natan, çalışmalarının bir parçası olarak bir yerin gerçek hikâyelerini, karakterlerini ve özünü ortaya çıkarmak için turistlerin uğrak noktalarından kaçınarak dünya çapında fotoğraf turlarına çıkıyor. Yakın zamanda Küba'ya yaptığı bir gezide özellikle klasik arabalardan ve diğer klişelerden uzak durdu. “Küba'da özel anlara şahit oldum. Sokakta şemsiyesiyle yürüyen bir kadını çekerken ortaya çıkabilecek sahneyi tahmin ettim fakat yine de o kareyi yakalamak zorundasınız.” Alpha 1 ile bu görüntüyü yakalamayı başaran Natan'ın projesi Küba'nın gerçek hikâyelerine ışık tuttu.

“Bir sahnede çöpleri çöp kamyonuna yüklemeden önce muşambaya döken adamlar yer alıyor. Bu tiksindirici bir iş olmasına rağmen bunu yaparken yüzlerinden gülümseme eksik olmuyor. Bir hikâye anlatan bu fotoğraf serisi sayesinde oradaki yoksulluk ve insanların günlük yaşamları hakkında farklı bir anlayışa sahip olabiliyorsunuz.”

Meksika ve Guatemala sınırında yasa dışı geçiş yapılan bir yeri ziyaret eden Natan'ın anlatacağı daha çok hikâye vardı. “Sınırın her iki tarafında da fotoğraf çekip insanların ve malların nehirden kaçak geçişine tanıklık ederek birkaç saat geçirdik. Fotoğraf çekmeden önce 15 dakika gözlem yaptım, sadece durumu anlamaya çalıştım ve kendime ‘Bu hikâyenin ana unsurları ne?’ diye sordum.”

Guatemala'nın küçük bir köyü olan Todos Santos'ta yerli halk kendine özgü kıyafetler giyiyor: erkekler çizgili pantolon ve beyaz gömlek, kadınlar ise genellikle kırmızı kıyafet. Natan ise burada sadece bireysel portre fotoğrafları çekmek yerine daha derin bir hikâye anlatmaya çalıştı.

Natan yaklaşımını sözlerle açıklıyor: “Sadece bu giysileri giyenlerin günlük yaşamlarını değil, aynı zamanda terzileri ve kumaş satılan pazarları da göstermek istedim çünkü bunlar giysilerin altında yatan hikâyenin bir parçası.”

Sony Alpha 1 ve G Master lenslerini kullanan Natan, çalışmalarında tek bir görüntüden daha fazlasını anlatan hikâyelere ışık tutuyor ve bu tercihini şöyle ifade ediyor: “Farklı kültürel, sosyal ve siyasi olguları keşfetmeyi seviyorum.”

“Bazı anlardan tek başına harika fotoğraflar çıkar ama tek bir fotoğraftan tüm hikâyeyi anlayamazsınız.” diyen Natan sözlerini şöyle tamamlıyor: “Fotoğrafları bir araya getirmek farklı bir izlenim yaratarak olan bitene dair eksiksiz bir deneyim sunar.”