Odaktaki Görüntü

Bir buçuk yıllık sosyal izolasyondan, 99 günlük tam kapanmadan ve zorunlu yüz maskelerinden sonra, öpüşme eylemi bir ikon olarak yükseliyor. Covid-19 pandemisinden kaynaklanan, süregelen kasvetli zamanlara rağmen, sevginin zaferini ve yaşamın boyun eğmezliğini gösteren bir sembol.

Tarihi şekillendiren olayları belgelemeyi, insanları ve kültürleri tanıtmayı çok seviyorum. Bu görüntü, karantina döneminde başladığım bir projenin, kamusal alanlarda öpüşen çiftlerin yer aldığı bir fotoğraf dizisinin bir parçası. Pandemiyle ilgili diğer fotoğraf projelerinde henüz görmediğim bir şeye, evrensel olacak bir şeye, herkesin kendisiyle bağdaştırabileceği bir şeye odaklanmak istedim.

Geceleri gizlice verilen öpücükleri fotoğraflamak kolay değil, üstelik planlamak da mümkün değil. Bu örnekte, bir arkadaşımın kocaman bir tabloyu evine taşımasına yardım ediyordum, o sırada metro girişinde öpüşen bu çifti gördüm. Bu anı yakalamak zorunda olduğumu biliyordum, bu yüzden tabloyu mümkün olduğunca dikkatle bırakıp elimde Sony Alpha 7R IV’üm ve 35mm f/1.8 lensimle onlara yaklaştım ve çekime başladım.

Alpha 7R IV’ümü hep yanımda taşırım. İşte böyle zamanlarda da öyle yaptığıma çok seviniyorum; özellikle de doğru an ortaya çıktığında, mümkün olduğunca çabuk hareket edebilmek uğruna sürekli tetikte olmam gerektiği için. Bunu başarmak için hafif, hızlı, doğru ve en yüksek kalitede görüntü üretebilecek bir fotoğraf makinesine ihtiyacım var. Sony Alpha 7R IV tam da bunu yapmamı sağlıyor; sessiz çekim özelliği de gizlice çalışmama yardımcı oluyor.

İnsanlar genelde bana bakıp profesyonel bir fotoğrafçı olduğumu fark etmez, sadece fotoğraf makinesi olan bir amatör olduğumu düşünürler. Fakat aslında muhteşem bir dinamik aralık, 10 fps çekim hızı, hassas otomatik netleme ve sorun yaşamadan artırılabilecek bir ISO ile emrimde 61 milyon piksel var.

Bu fotoğraftaki iki kadın, yoldan geçenler söyleyene kadar fotoğraflandıklarını fark etmediler bile. Ancak o zaman ne yaptığımı ve neden izin almadığımı sordular. Ben de doğruyu söyledim... Çok güzel, duygusal bir andı ve rahatsız etmek istememiştim. Az önce çektiğim fotoğrafı gösterince şüpheleri dağıldı, ardından “Aman Tanrım! Çok güzel!” gibi çığlıklar geldi. Hatta kibarca görüntüyü onlara gönderip gönderemeyeceğimi sordular. İşte benim için fotoğrafçılığın tüm anlamı bu, insanların yüzüne bir gülümseme yerleştirmek!

Kamusal alanda öpüşenleri görmenin birçok kişinin moralini yükselteceğine inanıyorum, özellikle de sevdiklerimizden ayrı kaldığımız bir zamanda. Günlük hayata o kadar alışmışız ki bir şekilde hayatın ne kadar olağanüstü olabileceğini unutuyoruz; sevgi muazzam bir kuvvet.