Kader, Portekizli fotoğrafçı Gonçalo Delgado'nun kariyerini henüz o doğmadan şekillendirmiş gibiydi. “Fotomuhabirlerinden oluşan bir ailede büyüdüm.” diyerek hatıralarından bahseden Gonçalo şöyle devam ediyor: “Ayrıca erkek kardeşim bir müzisyendi. İyi müzik ve fotoğrafçılık çok erken yaşlarımdan beri hayatımın bir parçasıydı. Sony Discman’imde çalmak istediğim albümü seçtiğimi hâlâ hatırlıyorum.”

Ailesinin de etkisiyle Gonçalo, yerel müzik gruplarını fotoğraflamaya başladı. “Rock ve metal müziğin pek de bilinmeyen dünyasına girdim ve küçük mekanlarda hınca hınç dolu underground konserlerini fotoğraflamaya başladım. Bu konserlerde fotoğrafçılar için özel noktalar yoktu, ben de kalabalığın ortasında durup fotoğraf çekmeye çalışırdım.”

2004’ten bu yana, Gonçalo’nun müzik fotoğrafçılığı da fotoğraf makinesi teknolojisinde yaşanan gelişmelerle birlikte evrim geçirdi. İlk Sony fotoğraf makinesi, vintage manuel netleme lensleriyle birlikte kullanmayı sevdiği orijinal bir Alpha 7 idi. “Yıllar içinde hemen hemen tüm Sony fotoğraf makineleriyle çekim yaptım ve şu anda Sony Alpha 1, Alpha 7C II ve Alpha 9 II kullanıyorum.”

Alpha 9 III’ün global shutter’ı, Gonçalo’nun çalışmalarında özellikle önemli bir yere sahipti. “Eskiden aynasız fotoğraf makinelerinde ve hatta DSLR'lerde ışıkların frekans titreşimiyle ilgili sorunlar yaşardık. Artık tüm ışıklar LED ve frekansla çalışmak karmaşık bir iş haline geldi. Alpha 9 III, özellikle de global shutter, ezber bozan bir teknoloji."

Alpha 9 II’nin her zaman yanına aldığı fotoğraf makinesi olduğunu söyleyen Gonçalo, özellikle kalabalığın içinden sahnedeki grubu çekerken Alpha 1’in yüksek çözünürlük özelliğine güvendiğini belirtiyor. “Alpha 1’i çok seviyorum, çünkü FE 70-200mm f/2.8 GM OSS II veya FE 400mm f/2.8 GM OSS lenslerle uzaktan çekim yapabiliyorum ve gerektiğinde görüntüleri daha fazla kırpabiliyorum.”

Her zaman çantasında bir telefoto lens bulundurmasına rağmen Gonçalo, özellikle geniş açılı olanlar olmak üzere, prime lenslerle çekim yapmayı seviyor. “Konserleri fotoğraflarken FE 14mm f/1.8 GM lensi kullanmayı tercih ediyorum. Uzun boylu olmak sahneyi alışılmadık görüş açılarından çekmemi sağlıyor. Sahnede olma hissini yakalamayı seviyorum. Diğer fotoğrafçılar, büyük sahneler için harika bir seçenek olan 70-200mm lensi tercih etse de Sony FE 14mm f/1.8 GM, FE 50mm f/1.2 GM ve FE 135mm f/1.8 GM’nin benim için harika araçlar olduğunu düşünüyorum.”

Öte yandan, yeni FE 28-70mm f/2 GM Gonçalo’yu oldukça etkilemiş. “Bu lense bayılıyorum. Kısa bir süre önce, geniş açılı fotoğraflar çekme olanağı ve kırpma esnekliği için 14mm lens ile Alpha 1'i ve 28-70mm lens ile Alpha 7R V’i kullanarak bir gösteride fotoğraflar çektim. Çok yönlülüğü beni gerçekten büyüledi."

Canlı bir performansı fotoğraflamanın tepkisel bir süreç olduğunu düşünmek doğaldır, ancak performans öncesinde yaptığı hazırlıklar Gonçalo'nun çalışmalarının temelini oluşturuyor. Bu hazırlıklar, belirli mekanlardaki aydınlatma koşullarıyla bile ilgili olabiliyor. “Bir mekanın iyi aydınlatılmadığını biliyorsam genellikle f/1.2 ve f/1.4 lenslerimi yanıma alıyorum. Böylelikle asla ışıksız kalmıyorum." diye açıklıyor Gonçalo. Ayrıca hangi makineyi kullanırsa kullansın, Sony fotoğraf makinesinin ISO hassasiyetini zorlayabileceğini de bilen Gonçalo, "Hiçbir sorunla karşılaşmadan Alpha 1’i ISO 12.800 ve Alpha 9 III'ü de ISO 51.200 ayarına zorlayabiliyorum.” diyor.

Gerçek bir planlama, sanatçıların davranışlarını izlemeyi ve tanımayı gerektirir. Gonçalo, bu sayede mükemmel görüntüler çekebileceğini biliyor ve yaklaşımını şöyle açıklıyor: “Grupla ilgili fazla bilgim olmadığı zaman sahnede nasıl hareket ettiklerini ve nasıl bir performans sergilediklerini anlamak için araştırma yaparım.”

“Bir keresinde, Airborne adlı Avustralyalı bir grubu fotoğraflayacaktım ve araştırmalarımda vokalistin kalabalığın ortasına daldığını gösteren video klipler gördüm. Alana vardığımda, sadece ilk dört şarkıyı fotoğraflamamıza izin verildiğini duydum. Bu alışılmadık bir durumdu çünkü genellikle ilk üç şarkıda fotoğraf çekmeye izin verilirdi. Dolayısıyla, dördüncü şarkı sırasında bir şey olacağından şüphelendim.”

Gonçalo önsezilerine güvenmekle yanılmamıştı. “Üçüncü şarkı biterken uygun bir yere geçtim. Böylece vokalist bir rodinin omuzlarına tırmandığı sırada olmam gereken yerdeydim. FE 12-24mm f/2.8 GM lensim yanımdaydı ve tam önündeydim. Bu arada, diğer tüm fotoğrafçılar arkamdaydı. Geri geri yürüyordum, lens 12mm ayarındaydı ve vokalisti güneş tam arkasıyken mükemmel bir şekilde kadrajladım. Ardından, kafasında bira kutusu ezdi ve ben de dahil olmak üzere herkes sırılsıklam oldu. Yine de fotoğrafı çekmeyi başardım.”

Konser çekimleri sırasında Gonçalo, sahnedeki performansı fotoğraflamanın ötesine geçerek müziği hissetmeyi ve hikâye anlatmayı amaçlıyor. “Fotoğraf çekerek müziği hissetmek istiyorum.” diye açıklayan Gonçalo ekliyor: “Bu duyguyu ve heyecanı konser boyunca hissediyorum. Bu da beni hissettiklerimi ifade etmek için daha iyi fotoğraflar çekmeye itiyor.”