Ateşin İçinden

Portekiz'deki Fundição De Sinos De Braga'daki dökümhanenin derinliklerinde hem gerçek hem de mecazi anlamda sıcaklık yükseliyor. Çan fabrikasının fırınından çıkan erimiş demir, derin kalıplara ve desenlere akıyor. Çan yapan dökümhane işçileri metali 50º'nin üzerindeki sıcaklıklarda dökmeye çalışırken ter döken başka biri daha var. Fotoğrafçı Gonçalo Delgado, Sony Alpha 9 II fotoğraf makinesinin yardımıyla bu zanaatkâr metal işçilerinin hikâyesini belgelemek için burada.

Tecrübeli bir foto muhabiri olan Gonçalo daha önce bu fabrikada çalışmış ama bugün fotoğraflanacak yeni durumlar ve hikâyeleştirilecek yeni koşullar var. “Yaklaşık altı yedi yıl önce burada benzer bir proje için çekim yapmıştım ama o zamanki çekim daha çok ekibin çanlar üzerindeki çalışmasını bitirmesiyle ilgiliydi. Bu sefer fırın yanıyordu ve işim, burada, yani Portekiz'de faaliyet gösteren son çan fabrikasında, üzerinde çalışılan kilise çanlarının restorasyonunu takip etmekti. Benim için bu proje, yıllar önce başladığım bir hikâyeyi bitirme fırsatı anlamına da geliyordu.”

“Fabrikaya geri döndüğümde öğrendiğim şey, tüm bu deneyimlerin bir araya gelerek sizi daha etkili bir hikaye anlatıcısı hâline getirdiği oldu” diyor Gonçalo. “Çekim yaptığınız saatler boyunca elde ettiğiniz deneyim, sorunları çözmenize ve yeni durumlarla başa çıkmanıza yardımcı oluyor. Her iş yerinde farklı bir ortamla karşılaşıyorum, dolayısıyla uyum sağlayabilmem ve çekim fırsatlarını kaçırmamak için gereken hıza ve beceriye sahip olmam son derece önemli.”

Peki, dökümhanede çekim yapmak nasıldı? “Sıcak, dumanlı ve rahatsız edici bir ortam” diyerek anlatmaya başlıyor Gonçalo, “üstelik tehlikeli de, yanarsanız sağlam yanarsınız. Gerçi bu tür çalışmalarda böyle baskılara ve kaosa alışkınım” ve gülerek devam ediyor, “aslında, meşhur bir ifadeyle anlatacak olursak, çoğu zaman foto muhabiri olmak ‘bisiklete binmek gibidir. Ama yanan bir bisiklete biniyorsunuz ve siz de yanıyorsunuz ve diğer her şey de yanıyor.’”

Başarılı foto muhabirleri, yıllar boyunca yapılan çekimlerden elde edilen deneyim ve saha becerisine ek olarak, güvenebilecekleri donanımlara da ihtiyaç duyar. Alpha 9 II ile yaptığı çekimler sırasında Gonçalo, elinde, yaptığı iş için “mükemmel bir birleşim” olan bir fotoğraf makinesi tuttuğunu fark etti. “Orijinal Alpha 9 muhteşemdi; Alpha 9 II onun da ötesine geçmiş. Harika renkler, 24 megapiksel sensörün sağladığı düşük gürültü, buna rağmen Raw dosyalarında bol miktarda ayrıntı ve çok sayıda dinamik aralık.”

Aslında Gonçalo, dökümhane ortamında Alpha 9 II'nin sunduğu enlem dolu görüntülerden özel olarak yararlandı.

Gonçalo sözlerine şöyle devam ediyor: “Bütün bu özelliklere Alpha 9 II'nin efsanevi Göz ve Yüz Algılamalı AF'sini eklediğinizde, ki bu özellik karanlıkta işçileri yakaladı ve diyaframı sonuna kadar açarak çekim yapmama olanak sağladı, gerçekten her şeyle başa çıkabilecek türden bir fotoğraf makinesine sahip oluyorsunuz. Genellikle VG-C4EM dikey kolu kullanıyorum ama burada alan kısıtlı olduğundan ve Alpha 9 II, her zamanki gibi, harika bir taşınabilir gövde olduğunu gösterdiği için kolu çıkardım.”

Gonçalo bu çekimlerde düşük ışık koşullarında harika işler çıkaran profesyonel seviye Alpha lensleri (FE 14mm f/1.8 GM, FE 35mm f/1.4 GM ve FE 50mm f/1.2 GM) kullandı. “Elbette hızlı lensleri kullanmak istiyorum, ama her ne kadar 14mm fabrika içinde bana çok yardımcı olmuş olsa da 35mm ve 50mm lenslerin sunduğu daha doğal görünümler her zaman bana daha cazip gelecek. Bu lensler bu tür hikâyelerde daha doğal bir perspektif sunuyor ve fotoğrafa bakan kişiyi görüntünün içine çekerek kişinin sanki orada benimleymiş gibi hissetmesini sağlıyor.”

En nihayetinde, Gonçalo, Penha halkına saati söyleyen yeni dövülmüş çanlar gibi, başarı konusunda zamanın çok şey anlattığını düşünüyor. “Bu tür projeler için harcadığınız saatler her zaman bir şeylerin göstergesidir. Deneyiminizin ağırlığı ve bulduğunuz ses o fotoğraf karesinde görünürken hikâyeyi takip edip kayda geçirmek için harcadığınız zaman da o karede görünür.”

Bu, görüntüleri incelemeyi de kapsar. “Bir projede acele etmeyip çalışmanın üzerinden biraz zaman geçmesini beklemek gerekir. Bu süre geçtikten sonra, yeni bir gözle, yaptığınız şeylerdeki değişiklikleri ve farklılıkları; neyin işe yaradığını ve belki de neyin eksik olduğunu gerçekten görebilirsiniz. Bu arada eksik olmayan şeyin güvenebileceğim bir fotoğraf makinesi olduğunu ve onun da kesinlikle Sony Alpha 9 II olduğunu biliyorum.”