Odaktaki Görüntü

Fotoğraftaki kız çok yetenekli bir dansçı. Dansçıların veya modellerin fotoğraflarını çekerken hareket etmelerine ve kendilerini ifade etmelerine izin veriyorum. Konularıma çok fazla talimat vermekten kaçınıp daha çok onların duygularını takip etmeyi ve yakalamayı amaçlıyorum.

Her zaman mükemmel ışığı bulmaya çalışıyorum. Genellikle ışığın tamamen konunun yüzünde olmasını ve yüzüne belirli bir şekilde vurmasını istiyorum. Bu noktada konuya küçük talimatlar veriyorum çünkü bu ayarlamayı konunun kendi başına yapamayacağını görüyorum. Öte yandan bu çekimde dansçının nasıl hareket etmesi gerektiği konusunda zaten bir içgüdüsü vardı ve bu da bana sürekli çekim yapma özgürlüğünü verdi.

Bu çekimde ışık kaynağı olarak, güzel ve yumuşak bir ışık oluşturan 120 cm parabolik softbox'larla birlikte iki güçlü LED kullandım. Çekimi Alpha 9 II ve FE 85mm f/1.4 G Master lensimle yaptım. 85mm netleme uzaklığı her zaman kullanılan bir netleme uzaklığı değil; yani bu lens, 35mm veya 50mm gibi her gün yanınızda taşıyıp kullanabileceğiniz bir lens değil. 85mm'yi seviyorum çünkü portreler için mükemmel bir perspektife sahip; geniş açılı lenslerin yaptığı gibi kafaları veya gövdeleri deforme etmiyor.

Alpha 9 II ve FE 85mm f/1.4 GM birleşiminden elde edilen görüntü kalitesi mükemmel çünkü bu ikili, çerçevedeki her şeye ekstra netlik kazandırmaya yardımcı oluyor. Bu fotoğrafta, gözlerdeki ayrıntılar son derece net bir şekilde görülüyor. Eye AF'yi bu tür portreler için kullanıyorum, çünkü bu özellik çok pratik ve konunun gözlerini netlemek istediğimde her zaman mükemmel bir şekilde çalışıyor. Sony'nin Eye AF teknolojisi kesinlikle rakipsiz!

En çok hoşuma giden şey, görüntüde hâlâ karakter ve yumuşaklık olması. Güzel ve çok yumuşak bir bokeh var ve 85mm G Master lensin net alanların hemen arkasından başlayarak netleme dışı alanları işleme şekli muhteşem.

Böyle bir fotoğrafta aradığım şey özel bir cazibe noktası oluyor; sanki ilk defa görüyormuşum gibi beni içine çeken bir unsur. Dolayısıyla genellikle birkaç benzer kompozisyon çekip düzenleme aşamasında görüntüleri inceliyorum. Beni görüntüye çeken o tek şeyi aramaya odaklanıyorum ve hiç acele etmeden sabırla o kıvılcımı arıyorum. Göz teması, ışık, renk, doku ve hatta kompozisyondaki herhangi bir şey olabilir. Bu fotoğrafta bunların tümünün birleşimi söz konusu ve bir de ekstra özellik var: görüntüye dinamiklik katan ve aynı zamanda hem gerilim hem de gizem yaratan agresif bir kırpma.

Alpha 9 II, görüntülerimle istediğimi yapmama olanak sağlıyor. Alpha 9 II'nin bir görüntüyü tıpkı gözlerimle gördüğüm gibi yakalayabildiğini hissettiğim için genellikle çektiğim tek bir kareyle mutlu oluyorum ve bir fotoğrafçıdan bunu duymak hiç de kolay değildir.