Yemyeşil ormanlar ve mangrov bataklıklarıyla örtülü Papua Yeni Gine’nin bereketli Milne Bay ili ülkenin en güneydoğusunda yer alır ve 600’den fazla adaya ev sahipliği yapan Solomon Denizi’ne doğru uzanır. Nehirler ve dereler, birbirine karışmış cangılın ve tarlaların ortasından geçer. Batılılara oldukça tuhaf görünen bu nehir ve dereler, Milne Bay’in sokaklarını ve otoyollarını oluşturur.

Bu manzara aynı zamanda Paolo Sodi’nin yerli halktan Sereva isimli bir çocuğun yaşamındaki birkaç günden kısa anlara yer verdiği “Echoes” (Yankılar) adlı zarif görsel deneme çalışmasının da arka planını oluşturuyor. Film, Sereva ve ailesinin karşılaştığı zorluklar ile umutlarının yanı sıra günlerine eşlik eden bu manzaranın çarpıcı güzelliğini konu alınıyor.

“‘Echoes’i çekmemden kısa bir süre önce, nehrin kenarında düz taşlarla oynayan Severa’yı filme alıyordum.” diyerek o günleri hatırlayan Paolo şöyle devam ediyor: “Taşları su üzerinde sektirip hareketlerini izliyordu. Tıpkı dünyanın farklı yerlerindeki çocuklar gibi bu basit oyundan inanılmaz keyif alıyordu. Ardından nehre girip yüzdü. Tam o anda bardaktan boşanırcasına yağmur yağmaya başladı. Büyülü bir andı ve mutluluğu bulaşıcıydı. Yalnızca dünyada var olmanın verdiği saf bir memnuniyet haliydi.”

Bu, Paolo’nun Papua Yeni Gine’ye ilk ziyareti değildi ancak ‘Echoes’ onun için farklı türde bir projeydi. “Sekiz yıl önce buraya ilk kez yerli halk ve bu bölgedeki hayvanlar hakkında bir film çekmek için gelmiştim ve bu büyülü toprak parçasını buldum. Kabilelerle tanışıp yaban hayatını ve cangılı gördüğünüzde birden bire ne kadar farklı ve özel olduğunu anlıyorsunuz.” diyerek açıklıyor Paolo.

“O günden beri bu yere geri dönmek ve başka bir film çekmek istedim.” diyen Paolo şöyle devam ediyor: “Ekibimle çeşitli fikirler hakkında konuşuyorduk. Paylaşılan fikirlerden biri yerlilerin kullandığı kanolar hakkındaydı. Burada iki tür kano kullanıyorlar; daha uzun, daha geniş ve daha güzel olanlar savaş kanoları, balıkçı kanoları ise daha basit ve daha işlevsel. Projenin bir parçası olarak, yağmur ormanlarında yaşayan insanlarla konuşmak, kanoların nasıl yapıldığını ve hayatlarında nasıl bir rol oynadığını görmek istiyordum. Tabii ki de İtalya’da yaşayan biri olarak bu şeyleri kişisel olarak keşfetmem mümkün değildi. Bu nedenle, ekibim bana onlarca video gönderdi. Sereva’nın olduğu videoyu gördüğümde ise odağım anında değişti.”

İnsanların yaşamları değiştikçe yaratıcı vizyonları da değişiyor. İki yıl önce baba olan Paolo’nun dikkati de ister istemez bu ortamdaki çocukların hayatlarına yöneldi. “Kızım doğduktan sonra düşünce yapım değişti. O benim ilham perim ve esin kaynağım. Sereva’da da anında bu bağlantıyı gördüm. Bu nedenle, ‘Echoes’ onun hikâyesini anlatıyor ve başrolde kendisi oynuyor. Filmimiz onun hayatını ve gelecekte ne olabileceğine dair ailesinin kurduğu hayalleri konu alıyor. Aynı zamanda insanların nelerden yoksun olduklarını fakat bir yandan da nelere sahip olduklarını anlatıyor.”

Paolo 12 gün boyunca Sereva’yı takip ederek okula yolculuğunu ve köydeki yaşamını belgelendirdi. “Normal olan çok şey var.” diyerek anlatmaya başlayan Paolo şöyle devam ediyor: “Normal olmayan da çok şey var. Dokuz veya on yaşındaki bir çocuğun uyandığını ve dişlerini fırçaladığını hayal edin. Sıradan, hoş bir okul üniforması giyiyor ve çantasını sırtına geçiriyor. Ancak bir anda çocuğun ayakkabıları olmadığını fark ediyorsunuz. Otobüse binmiyor veya ailesi tarafından okula bırakılmıyor. Bir balıkçı kanosuna binip deniz timsahlarının, yılanların ve tehlikeli böceklerin yüzdüğü sularda kürek çekerek okuluna ulaşıyor. Okula yalnız gidiyor ve asla korkmuyor. Bunun muhteşem bir şey olduğunu düşündüm fakat onun için sıradan bir şey.”

Severa kısa sürede Paolo ile ilişki kurdu ve filme alınmaktan hiçbir şekilde rahatsız olmadı. “Sürecin henüz başındayken bana soğuk davranıyordu ve epey ciddi bir tavrı vardı fakat ilerleyen günlerde her gün birlikteydik ve harika vakit geçirdik. Kameralarımı ve kayıtları sabit sürücülere kopyalama işlemini çok merak ediyordu. O güne kadar Nutella yememişti ve bununla da bağ kurduk. Hatta bir akşam yemeğinden önce bize güzel bir şarkı söyledi ve o anları belgeselin sonuna ekledik.”

Paolo kit seçiminin Severa ile ilişkisine önemli bir etkisi olduğuna ve özellikle hassas nesnesini bunaltmama açısından projesinin başarısını etkilediğine inanıyor. “Bu projede genellikle Sony BURANO ile çekim yaptım.” diyerek açıklayan Paolo, “Benim için bir rüya gibi bir araç ve belgesel prodüksiyonu için mükemmel.” diyor.

“Gövdesi son derece küçük ve hafif. Elde veya omuzda kullanabiliyorsunuz ve teçhizat kullanmanız gerekmiyor.” diyerek anlatmaya devam eden Paolo, “Sereva ile geçirdiklerim gibi basit, sessiz anları kaydetmek istediğinizde mükemmel bir araç. Kendiniz çekim yapmak istediğiniz durumlarda çok daha gerçekçi ve özgün görüntüler elde ediyorsunuz. Odaklayıcıyla çalışmama gerek kalmadı çünkü ışık asistanlarının yerine kameranın mükemmel AF özelliğine güvenme olanağına sahiptim. Çoğu anlarda yalnızca Severa ve ben vardım. Birlikte yolculuk yaptık ve bana hikâyesini anlattı. Kameranın arkasında beş veya altı kişi olsaydı farklı davranırdı.”

Özgünlük konusunda da aynı şeyi istediğini belirten Paolo, BURANO’nun kusursuz düşük ışık performansına güvenmiş. “Yalnızca doğal ışıkla çalışmak istiyorum.” diye açıklayan Paolo sözlerine şöyle devam ediyor: “Papua Yeni Gine’de güzel bir ışık var. Dolayısıyla, güneşin bana verdiği ışığı kullandığım veya gerektiğinde kamp ışığıyla çalıştığım için mutluydum. Görüntü kalitesinde herhangi bir kayıp yaşamadan belgelendirdiğim sahne için en iyi hassasiyeti seçmemi sağlamaları nedeniyle, BURANO’nun iki temel ISO değerleri olan ISO 800 ve ISO 3200 gibi özelliklere ne kadar teşekkür etsem azdır.”

“Gimbal kullanmak da istemedim.” diyerek anlatmaya devam eden Paolo ekliyor: “Bu nedenle kameradaki dahili IBIS özelliği benim için çok önemliydi. Bu sayede Severa ile yürürken güzel ve akıcı görüntüler elde edebiliyor ve gerektiğinde elde uzun çekimler yapabiliyordum. Yeri gelmişken, bu film için FE 12-24mm f/2.8 GM ve FE 24-70mm f/2.8 GM gibi normal lensler kullanmış olsam da Severa’nın kanoya bindiği uzaktan çekim anlarında FE 200-600mm f/5.6-6.3 G OSS de kullandım. Bu sayede, kürek çekerken yakın plan çekimler yaparak ve sudaki dalgacıkları kayda alarak hikâye anlatımıma ayrı bir doku katabildim.”

Filmin önemli anlarından biri Paolo’nun Severa’nın babasıyla yaptığı görüşmeydi. Bu bölümde baba, evlat edindiği oğlu için en iyi fırsatları ve olanakları istediğini anlatıyordu: çalışabilmesi ve bir gün kendi evini inşa edebilmesi için kendi kanosuna sahip olması. Filmin yapım sürecinde Paolo kendi hayatının bir yansımasını ve kendi umutlarını buldu.

“Severa’nın bazı kayıtlarını İtalya’da bir çocuğa gösterdiğimde ona göre, bu insanların bizim sahip olduğumuz her şeye sahip olmamasının üzücü bir şey olduğunu söyledi. Bizde gereçler ve lüksler var. Onlarda ise daha fazlası olduğunu söylerdim. Evet, zorlu bir hayatları olabilir ancak nefes kesici bir doğada yaşıyorlar, güçlü aile bağları var ve ikisinin de kıymetini biliyorlar. Burada her çocuğun bir hayali var ve her ailenin çocukları için bir hayali olması gerekiyor. Birlikte bu hayali gerçeğe dönüştürmeye çalışıyorlar. En basit şeyler aslında en güçlü ve en ödüllendirici şeyler olabilir. Kızıma da bunu öğretmek istiyorum.”